گوشی پزشک یا استتوسکوپ چیست
گوشی پزشک یا استتوسکوپ چیست | همه چیز با یک لوله کاغذ شروع شد.
در سال 1816 ، پزشک فرانسوی رنه لنوک اولین استتوسکوپ را با استفاده از یک لوله کاغذی نورد بلند و طولانی اختراع کرد تا صدا را از قفسه سینه بیمار تا گوش او منتقل کند.
نظرات در مورد چگونگی ایجاد اختراع این وسیله توسط لنوک متفاوت است،
اما از همان ابتدا مشخص بود که خواص صوتی این لوله به توانایی پزشکان در شنیدن صداهای حیاتی قلب و ریه کمک شایانی خواهد کرد.
لنوك نام “استتوسكوپ” را از دو واژه یونانی به نام “استتوس” (قفسه سینه) و اسكوپین (برای دیدن) انتخاب کرد.
بیست و پنج سال بعد ، جورج پی کاممن از نیویورک ، اولین ستتوسکوپ را با یک گوشی برای هر گوش تهیه کرد.
این طرح برای بیش از 100 سال با اصلاحات بسیار کمی مورد استفاده قرار می گیرد.
پیشرفت آکوستیک
تا اوایل دهه 1960 بود که دکتر دیوید لیتمان، استاد دانشکده پزشکی هاروارد،
متخصص قلب و عروق و مرجع بین المللی الکتروکاردیوگرافی، یک استتوسکوپ جدید انقلابی را با عملکرد بسیار پیشرفته آکوستیک به ثبت رساند.
وی کمک کرد تا یک وسیله گوش ساده به یک ابزار تشخیصی قدرتمند تبدیل شود.
وی چند سال بعد مشغول استتوسکوپ دکتر Littmann بود و همچنان به اصلاح و بهبود طرح های خود ادامه داد.
حفظ ارتباط در پزشکی قرن بیست و یکم
امروزه ، استتوسكوپ دستگاههای تشخیصی هستند كه میلیون ها متخصص پزشكی در سراسر جهان هر روز از آن استفاده می كنند و به آن وابسته اند.
پزشکانی که وقت خود را برای یادگیری و تمرین گوش دادن می گذرانند ،
از یک مهارت ارزشمند پاداش می گیرند که به آنها کمک می کند تا به سرعت ارزیابی ، تشخیص و نظارت بر بیماران خود را انجام دهند.
استتوسکوپ ها همچنین راه مهمی برای پزشکان برای برقراری اولین تماس با بیماران خود هستند.
استفاده از ستتوسكوپ به پزشك یا پرستار اجازه می دهد كه “بیمار” را لمس كنند ، بدون آنكه در واقع لمس شود.
این به شکستن یخ ، سهولت برقراری ارتباط کمک می کند.
اولین استفاده از یک استتوسکوپ باعث می شود بیماران احساس کنند که به روش صحیح درمان می شوند.
جدا از گوش دادن به صدای قلب و سینه ، از آن برای شنیدن صداهای روده و صداهای جریان خون در شریان ها و رگ ها نیز استفاده می شود.
از آنجایی که بشر ابتدا به مطالعه فیزیولوژی انسان و خصوصیات جسمی مرتبط با بیماریهای مختلف پرداخته است ،
بدیهی است که قلب نقش اساسی در بدن ما دارد
صداهایی که ایجاد می کند و همچنین صداهایی که اندامهای اطراف مانند ریه ها ایجاد می کنند، می توانند در معاینه یک بیمار شاخص های اساسی باشند.
عمل گوش دادن به این صداها ، معروف به سمع ، با استفاده از ابزارهای حتی قوی تر برای کمک به پزشکان در این معاینه مهم اصلاح شده است.
در اوایل دهه 1800 ، و قبل از پیشرفت ستتوسکوپ ، پزشکان اغلب معاینات جسمی را با استفاده از تکنیک هایی، مانند کوبه زدگی و شنیداری فوری انجام می دادند.
در زمان سرکوب فوری ، پزشکان گوش خود را مستقیماً بر روی سینه یا شکم بیمار قرار می دادند تا صداهای داخلی را مشاهده کنند.
برای برطرف کردن محدودیت های سرکوب فوری ، یک پزشک فرانسوی به نام رنه تئوفیل هیاسینته لاوننک (1818-1781)
در بیمارستان نکر-انفانتس مالادز در پاریس اولین استتوسکوپ را در سال 1816 اختراع کرد.
از کاربرد یک دست به سینه یا روش پرکاژی که معمولاً استفاده می شود.
او که تمایلی به انجام حرکت سرکوب فوری بر روی بیمار زن جوان نداشت ،از یک کاغذ نورد برای ایجاد یک لوله شنوایی و تسهیل کار تشخیص استفاده کرد.
وی از کشف اینکه صداهای قلب به وضوح قابل شنیدن است ، هیجان زده شد و این کشف بعداً منجر به توسعه اولین وسیله به طور خاص برای این منظور شد.
اولین ستتوسکوپ از یک لوله چوبی تشکیل شده بود و یکپارچه بود.
طولی نکشید که تا سال 1851 ارتقاء بزرگ بعدی خود ، یعنی ساخت دستگاه بصورت هاله ای انجام شود.
این ابزار مهم توسط پزشک ایرلندی Arthur Leared اختراع شد ، در سال 1852 توسط جورج کاممان برای تجارت ارتقا یافت.
در ابتدا برخی نگرانی ها وجود داشت مبنی بر اینکه استتوسکوپ دو گوش می تواند عدم تعادل شنوایی ایجاد کند که ممکن است
در طول معاینات مشکل ساز باشد ، اما تا اوایل سال 1900 این نگرانی ها عمدتاً فروکش کرده بود و استتوسکوپ دو گوشی یک وسیله تشخیصی رایج بود.
در طول قرن بیستم ، بسیاری از اصلاحات جزئی در این دستگاههای نمادین به منظور کاهش وزن آن ،
بهبود کیفیت صوتی و فیلتر کردن سر و صدای خارجی برای کمک به فرآیند گوش دادن انجام شده است.
نسخه های الکترونیکی این دستگاه تشخیص، برای تقویت بیشتر صدا معرفی شدند.
امروزه ستتوسكوپها در طیف گسترده ای از سبک ها و طرح هایی كه تقریباً برای هر شاخه دارو وجود دارد ، در دسترس هستند.
علیرغم همه پیشرفت ها و تغییرات ، اصلی ترین کاربرد این دستگاه، تشخیص راحت تر و سریع تر علت برخی صداهای درون اعضای داخلی بدن است.
چند وقت یکبار باید یک استتوسکوپ تعویض شود؟
اکثر تولیدکنندگان توصیه می کنند که هر 2 سال یکبار باید ستتوسکوپ خود را تعویض کنید .
آموزش پاک کردن گوشی پزشک یا استتوسکوپ
1.در صورت نیاز به ضدعفونی ، با محلول 70٪ ایزوپروپیل الکل پاک کنید.
2.از دستتان به عنوان تمیز کننده ی دستگاه استفاده نکنید چون این ممکن است برای دستگاه خطرناک باشد.
3.ستتوسکوپ خود را در مایعات فرو نکنید و آن را در معرض هرگونه فرآیند عقیم سازی قرار ندهید.
انواع استتوسکوپ
1) جراحی قلب و عروق. به نظر می رسد كه استتوسکوپ مخصوص جراحی قلب و عروق قلب به عنوان یك استتوسكوپ معمولی است اما تفاوت آن در توانایی آن در كیفیت صوتی عالی است.
2) استتوسکوپ نوزاد.
3) جراحی زیبایی بینی.
4) استتوسکوپ کودکان.
5) تشخیص الکترونیکی.
6) آموزشی و معاینه.
